Luk, smeert uw benen al maar in, want De Slak Leest organiseert zondag haar Zennetochten. Ik zit bij de controle in t vrijbroekpark. Grtjs Kurt
Dit intrigerend SMS-je kreeg ik vrijdag op mijn lulijzer. Kurt is een begeesterd wandelaar die nu even in de lappenmand ligt. Vroeger was ik ook een begeesterd wandelaar maar de lappenmand is nu gelukkig leeg. Leek me wel wat van nog eens de draad op te pikken en nog eens enkele kilometertjes in de benen te voelen. Even naar het toekomstig vrouwtje gebeld en die was er ook voor te vinden. Snel nog even haar stapschoenen, wandelkousen en mini-rugzakje bij de bagage en ze kon vertrekken naar het verre Mechelen. Zaterdag ne licht vorm van paniek. Mijn linkerknie wil precies niet mee. Hoe kan dat nu en vooral … hoe krijg ik dat in orde voor zondag? Afwachten maar. Zondagmorgen dan. Klein voorzichtig vreugdedansje…mijn knie is ok!
Wij dus met de auto op weg naar Leest. Onderweg werd beslist om voor de 9 km te kiezen (keuze was 6,9,12,14,20 of 30km).
Toen we rond 10u30 in Leest aankwamen zag je dat de Zennetochten een succes gingen worden. De voorziene parking stond reeds voor de helft vol. En toch geen wachttijden aan de inschrijvingstafel, (je betaalde 1euro50 de man) en nog geen 3 minuten later zaten we al op de bus die ons naar het vertrek in het Provinciaal Vrijbroekpark in Mechelen bracht. De bus uit en stappen maar. Ik moet zeggen dat de mannen van De Slak een mooi parcours uitgestippeld hadden. Nu kom ik vrij regelmatig in “het park” maar werd toch langs wegjes gestuurd waar ik niet eens het bestaan van afwist. Na 3 kilometer de eerste controlepost. ja Kurt was ook op post. Omringd door dorstigen die drankbonnetjes wilden en hun controlekaart lieten afstempelen. Echt veel tijd om te socializen was er niet. (Zoals ik al zei ging dit zeker een succes worden) Wij dus terug op weg maar eerst een kleine omweg naar huis. De zon begon stilletjes aan haar warmteoffensief en Caroline had het idee van thuis even een bikinietje op te halen. Caroline haar goed idee werd echter gecounterd door mijn lumineuze idee om mijn huissleutels achter te laten in het handschoenkastje van de auto. Dan maar terug op pad… Toen we terug aan de controlepost in het vrijbroekpark kwamen waren de instrumenten van de Leestse fanfare blijkbaar ook opgewarmd. Nog even genoten van de leuke deuntjes en terug op weg voor wat de Zennetocht zou worden. En ja, we hebben de Zenne gezien … Via het jaagpad van de Zenne – paradijs voor wandelaars, wielertoeristen, inline-skaters en ,bij weersomstandigheden zoals zondag, mensen die graag een beetje natuurlijk willen bruinen terug naar een van de ’specials’ in Leest: de Grot. (de andere special is een ijspiste die nu ook in de zomer open is) Daar even de controle passeren, iets drinken en even naar het toilet. Klaar om nog een laatste eindsprint in te zetten en nog een kilometertje tot aan de aankomst waar de beloning reeds op ons lag te wachten. Normaal krijg je bij de aankomst wel een appel of ander stuk fruit maar De Slak zou De Slak niet zijn zonder de netjes gewassen en geschilde wortel aan de aankomst.
Tot slot: gisterenavond was er op de lokake televisie RTV een kort stukje over de Zennetochten. Meer dan 2500 sportievelingen hebben deelgenomen!
(ter vergelijking: een mega-organisatie als de dodentocht brengt zo’n 10000 gekken op de been dus ik vind wel dat De Slak dat goed gedaan heeft.)
voor verdere informatie over het Belgisch wandelgebeuren : http://www.aktivia.be/
1 antwoord so far ↓
Geert // 7 augustus, 2008 bij 18:49:59
Leuk om te lezen dat er nog met volle teugen kan genoten worden van eenvoudige dingen. Met de nodige literaire talenten krijgt een uitgestippelde wandeling zowaar nog een extra dimensie.
Onze voorkeur bij dergelijke zaken gaat uit naar de georganiseerde zoektochten. Waarvan er momenteel trouwens een aan de gang is in Mechelen.
Misschien geeft deze aanleiding voor een volgend stukje aangenaam leesvoer.